آگاهى بخشيدن و شفافيت باور ماست

آگاهى بخشيدن و شفافيت باور ماست
www.Nejaat.info www.Nejat.9online.fr www.Rasuol.com www.Nehzat.info www.Nehzat.9online.fr

قرص ماه نیمه شعبان و گذر از میدان مین !؟

سال 1371 برج بهمن است و هوا سرد و شب تاریک و ابری و ماه پشت ابرها هر ازگاهی سو می زند با کنار رفتن ابری باز ابری دیگر آن را می پوشاند با قطار از زنجان راهی مراغه هستم و در کوپه به صدای چرخهای قطار که روی ریل تق تق صدا می کند و صدای خود قطار محو هستم و بیرون تاریک از پنجره را می نگرم و انباشت برفهای مزارعه اطراف ریل حکایت از هوای بس ناجوانمردانه بیرون دارد !؟

آخ چقدر سخت است سفر کردن ! آنهم به اعماق ذهن برای یاد آوری دوران سفر و غور خوردن در حال و هوای آن دوران و احساس آن لحظات ، هم به یاد آوردنش سخت و هم نوشتن بسی سخت تر می نماید و به کابوسی بس دهشتناک می ماند و آدمی را از سفر کردن به ذهن باز می دارد تا چه برسد به دوباره خطر کردن برای سفر !؟

به یاد گفته های زهرا که حالا بزرگ شده و سالهای پایانی دبیرستان می خواند می افتم تو اتوبوس که نظرش را برایم می دهد که نباید جنبه های مثبت را تو فقط ببینی داداش ! آیا به جوانب منفی مسئله سفرت هم فکر کردی ؟ تاییدش می کنم و با خود غرق می شوم که حالا زهرا هم بزرگ شده و عاقل و خدا رو شکر می اندیشد و غالب بر احساس است !؟

لحظه ای حرفهای مادرم خاطرم آزرده می سازد که پسرم آیا به زن و بچه ات فکر کردی ؟ من غیرتم قبول نمی کنه که روزی زنده باشم و ببینم شیما یتیم شده و شهلا هم زن کسی دیگر !!؟ آیا حال مادرت رو درک می کنی مثلا مثل حالا که داریم راه می ریم یه هو من تو این پیاده رو می رم و از رو برو ببینم شهلا همراه با مردی دیگر داره می یاد آیا به احساسات من در چنین لحظاتی فکر کردی ؟ لحظه ای را تصور می کنم که مادرم این حرفها را در چهار راه انقلاب بهم می گوید و من غرق در سکوتم !؟ بیچاره در عشق به فرزند انگشت گذاشته روی رگ غیرت و ناموس !!؟

شق ! برق از چشممام می پره در حالی که جز سیاهی چیزی نمی بینم با چشمای بسته !؟ سرم می چرخه و گونه ام بد جوری درد می گیره و گوشم بد جوری به صدا در میاد ! نامرد عجب دست سنگینی داره !؟ و نیش فحشهایی که برای اولین بار می شنوم به عمرم !؟ بعد هم سرزنش که تو احمقی !؟ بچه یه ساله رو با زن جوانت ول کردی اومدی پیش مجاهدین !!؟ تو دروغ می گی تو یه اطلاعاتی هستی !؟ اصلا تو همه جای دنیا مرسوم است از زندانیان سیاسی گزینش نیروی اطلاعاتی می شه و بعد رو اونها کار می کنند دستگاههای اطلاعاتی و برای ماموریتهای ویژه استفاده می کنند !!؟ پاسخم به بازجوی مخابراتی عراق با یک پوزخند فقط این است که مضحکه !؟ براشون کلمه جالب هستش !؟ مترجم معنی مضحک رو می پرسه می گویم خنده دار ! مسخره !؟

مترجم به بازجو می گوید این کلمه را یاداشت کنم ریشه عربی داره !؟

بازجو می گوید مضحک تویی که دانشگاه و درس رو زن و بچه رو ول کردی اومدی عراق ، و یه مخبل !؟ هم می بندد به ما و تمام

خواب به چشمام نمی ره و راه بسیار طولانی نشون می ده ، دوران بازداشت سختی را پشت سر گذاشته ام بدترین شکنجه ها و مقاومتی جانانه که اعتماد به نفس بالایی به من بخشیده است . در انفرادی علاوه بر دستبند به دست پابند هم به پاهام زده اند روزی را بخاطر می آورم که بازجوی اطلاعات پرسشها رو مطرح می کنه با مجاهدین در ارتباط هستی رد می کنم باز از دانشگاه می پرسه و جواب می دم باز تکرار تمام تایم ها رو دقیقه به دقیقه میخواد تا محاسبه کنه و از یه دستی زدنها نتیجه نمی گیره در دانشگاه کجا رفتی همه جا رو بهش می گویم فقط ارتباط اداری بوده و با کسی مواجه و ملاقات نداشتم مگر مسئولان امور دانشجویی و غیره ولی گیر می ده تو سابق در سالهای 65 و 66 در کرمان هم رو کسانی کار کرده بودی برای تشکیل هسته تشکیلاتی و من تاکید می کنم بعد از آزادی بهمن 67 هیچ فعالیت سیاسی تشکیلاتی نداشته ام جز کار و تحصیل از بودن در کنار مجید زنگی آبادی که در سلول بغلی است شاکی می شوم که موجی است و دست و پای او باز و هر آن حمله می کند و خود مامورها برای کنترل او 8 یا 10 نفری می آیند در سلول و از پابند و توأما بودن دستبند شکایت می کنم که این اقدام درست نیست و حتی با جانیان چنین نمی کنند و از سویی شما ادعای حاکمیت دینی دارید من مشکل طهارت دارم و نمی تونم وضوع بسازم برا نماز بگذریم از خوردن و نوشیدن !؟ احساس می کنم می اید کنارم می نشیند و او نیز تکیه می زند به دیواری که من نشسته و تکه زده ام !؟ دستی به سرم می کشد و می گوید چند وقته رسول دست بند و پابند به پا داری ؟ می گویم بیش از بیست روز می گوید امام موسی کاظم حساب کن 7 سال دست و پاش در کنده و غل و زنجیر بود و او چکار می کرد در سیاهچال خلیفه عباسی !؟ فرصت خوبی است که بهش کنایه بزنم و سریع می گویم خب پس قبول داری که خادم حکومت ظلم هستی ؟ امام به حق بود و خلیفه ستمگر او را به بند کشیده بود و غل و زنجیر کرده بود حالا شما هم حقوق متهم رعایت نمی کنید و او را بی گناه به غل و زنجیر می کشید !؟ از قرار می فهمد بد جور سوتی داده بلند شده و دسته کاغذ می کوبد سرم که ما حکومت حق هستیم تو منافقی !؟ برای باز کردن پاهات من کاری از دستم بر نمی یاد ولی می گویم دستهات رو باز کنند تا بتونی کارهات رو انجام بدی !؟ پات باز باشه فرار می کنی !!؟ شاید او راست می گفت حالا که پاهام باز شده فرار می کنم آن هم چه فراری ، فرار بسوی دشمن !؟ پس کی شب سحر و سحر صبح خواهد شد !؟ هنوز خیلی راه هست تا مراغه ، یاد راه رفتنهای شیما می افتم و نحوه خوابیدنش و دویدنهاش بچه ریزه میزه و شیرین و چقدر ظالمانه است سپردن او به بازی سرنوشت !؟ یاد کلمه به کلمه از حرفهایی می افتم که به شهلا گفته ام !؟ تو آشپزخانه تکه به دیوار داده و من حرف می زنم و توجیه می کنم و از ایثار می گویم و از سختی راه و امید به آینده و اینکه ما باید بها بپردازیم و اینکه ایرانیها در دورههای معاصر سفر پر خطر نکرده اند برای میهن شان !؟ اینکه هجرت حرکت هست !؟ اینکه هجرت تحول است و خیر و برکت دارد و می روم سراغ تاریخ و از سفرها و هجرتها به او می گویم و حتی از قرآن در ارتباط با هجرت مهاجرین !؟ از ماژلان و کرستوف کلمپ و اینکه سفرهای چند ساله داشته اند و دور از خانه و کاشانه و چه مشقات دیده اند و چه رنجها کشیده اند و حال چرا از ماژلان می گویم !؟ نمی دانم شاید به این خاطر که آب راهی جست و تنگه ای رد کرد و راه کوتاه نمود !؟ آیا راه انقلاب و دگرگونی هم با سفر کوتاه می شود !؟ حلقه طلا را بدو می دهم و دستمال به یادگار می برم و بعد چند سال با چه مرارتها که آن حفظ کرده و برایش باز می گردانم درست مثل چکمه ایی که با خود برده بودم و خرید مادرم بود و یادگار و چه مصیبتها در عراق برای حفظ آن چکمه ها نکشیدیم که همه افسران گارد ریاست جمهوری چشم طمع به آن داشتند چرا که چیزی شبیه به رنگ قهوه ای روشن سرخ گون داشت که کفشها و پوتینهای گارد ریاست جمهوری عراق هم چیزی در اون مایه بود و حالا اون کفشها شده بود مسئله ناموسی !! ما ایرانیها که چگونه پنهانش می کردیم و چه بازیها و سختیها که ندیدیم و مصیبتهایی که عکس کفشهای میرزا نوروز برایم تداعی شده بود!؟

صبح به هر روی از راه می رسد و از ایستگاه راه آهن مراغه خارج شده و راهی میاندوب می شوم راه دراز اندیشه و خیال ، کوتاه کنم تا سخن به درازا نکشد !؟

دوستی را به گلفروشی می بینم و پندش عدم رفتن به سفر پر خطر عراق است و به خیالش اگر قصد رفاه و زندگی غرب کرده ام چه بهتر رو سوی ترکیه کنم ! نه آنکه مسیر کردستان در سخت زمستان و عقبه های پیدا و پنهان پیش گیرم !؟ بعدها در سال 79 نیز ایراد بازجویان وزارت اطلاعات که حالا رو در رو بودند و چشم در چشم همین بود که ترا قصد رفتن به عراق جهت پناهندگی نبود و اگر هم بعدها از سازمان ملل پناهندگی گرفتی حکایت دیگریست چرا که هیچ عاقله مردی برای پناهندگی به عراق نمی رود و این تحلیل وزارت بوده که اگر چنین قصدی داشتی می باید عزم ترکیه می کردی و یا امارات و یا پاکستان ! حال چرا عراق رفتی !؟ پاسخم کوتاه بود ادای دین به خود !؟ رفتم نذر خود ادا کنم!!!!!!!؟؟ به عهدی که با خود بسته بودم وفا کنم !!؟

آنها به خوبی می دانستند که هیچگاه اهل دروغ و ریا نبوده ام چه بسا موردی باشد برای امنیت دیگران کتمان کنم ولی هیچگاه تا خود شناخته ام دروغ به عمد نگفته ام آنهم از بهر خویش ، حرفی نداشتند مگر پذیرش گفته ام و اینکه دنبال نیتهای موازی با ادای نذر رفتن به کربلا را بجویند !؟ و به چه ادعاها که نمی رسیدند از عنصر پیچیده مجاهد که برگشته تا نفوذ و دور زدن و وو خیلی چیزهای دیگر که به من ساده بی الایش ناچسپ بود !؟ عنصر پیچیده مجاهد با این همه تضاد !؟ و درگیری و پنج سال زندان ابوغریب !!؟ و نظر جالب آنها که همه اینها سناریو بوده و پرورش داده شدی برای فعالیت و حرکت در داخل !؟

مجاهدت و ایثار !؟ از جان گذشتگی !؟ چه بسا بی راه هم نمی گفتند کسی که از جان می گذرد حال چند صبحی عمر در زندان سپردی کردن چه آسان !؟ کسی که لذات همه دنیا با آغوش باز به سوی مرگ رها می کند پس چشیدن حرمانهای مقطعی و دیدن مرارتها و شکنجه ها و ملامتها چه آسان بود !؟

مسیر جهنم عراق است به اذعان بسیاری حتی مجاهدین که آنجا بودند و به حق هم پرسیدند چرا داخل کشور ترک کرده به جهنم عراق آمدی !؟

تماس دوستم با دوستش که کمکم کند برای رفتن به کردستان عراق بی نتیجه است در سفر است و دیگران هم راضی نمی شوند . قصد بانه می کنم پس باید به سقز بروم لذا از میاندوآب به سوی ارومیه حرکت می کنم و یاد سالهای قبل سال 65 و مسابقات انتخابی کشور و سال 66 آذرماه که عزم کوههای مرزی کردستان کرده بودم و باز در ارومیه هستم و راهی کردستان !؟ مسیر سقز و بعد سردشت و نهایت بانه و سراغ دوستی که می جویمش و شب میهمانش هستم بسیار خوشحال است از دیدنم بچگی هم بازی بودیم و حتی کلاس اول ابتدایی همکلاس !؟ از گذشته می گوید و به آینده امیدوار صبح تماسی می گیرم با خانه و بعد دینار عراقی تهیه می کنیم و باز انذارها که راه سخت است و ناهموار و بازگرد از این مسیر پر ملال و رنج که بیم جانت می رود !؟

هوا بس سرد است و راهها پر برف و کس راضی نیست برای رفتن به کردستان عراق و فضا نیز بسیار علیه مجاهدین مسموم است .

تصمیم دیگری می گیرم و پشت بن بست گیر نمی کنم و قصد کرمانشاه کرده با تهیه اطلس راههای کشور از دوست و آشنای خود خداحافظی کرده باز سوی سردشت و سقز و از آنجا به سنندج و کامیاران و حال کرمانشاه هستم و غروب و شب از راه رسیده در میدان گاراژ یا همان قدس سراغ مسافرخانه ای می شوم تا شب بیارامم و صبح عزم قصر شیرین دارم !؟

روزنامه همشهری تازه است و رنگی به بهای پنج تومان می خرم و مشغول آن می شوم و سراغ گرمابه تا که غسل شهادت کنم !؟ چه خیالاتی !؟ تن می شورم به آب تا که معطر به دیدار معشوق شتابم !!؟ با خود کلنجار بسیار دارم حتی در ترتیب به جای آوردن غسل و یا به زبان راندن نیت !؟ درست به مثل به نماز ایستادن که به باورم بود خود برخاستن برای نماز حکم نیت بجای آوردن دارد و لزومی به زبان راندن نیست و حال نیز چنین هست تنم زیر دوش غرق آب و ذهنم غرق اندیشه و خیال بسیار !!؟ اصلا چرا شهادت !؟ اصلا برای چی ؟ آخه مگه جنگی هست ؟ دفاع از میهن دفاع از خانه و کاشانه !؟ صیانت از آب و خاک !؟ چرا من ؟ راهی بسوی آینده !؟ جستن راهی برای نجات ایران !؟ آیا مجاهدین راه حل هستند!؟؟؟ تحولات جهانی و فروپاشی بلوک شرق و خیزشهای اجتماعی و توسعه و اقتصاد و نظم نوین جهانی و مشکلات عراق ووووووو جنگهای رهایی بخش پایان یافته آلان در دهه نود هستیم نه در دوره فیدل و دهه شصت و حمایتهای بلوک بندی شده راه بن بست است راهی نیست برای کوتاه کردن مسیر در راه بسته یا باید راه باز کرد و یا بدنبال راه دیگر بود تنگه ای نیست که گذر کنی !؟ ماژلان جغرافیا را چگونه باید در سیاست جست !؟

از گرمابه با تنی پاک و روحی آرام با اندیشه ای سنگین بیرون می آیم و شیر داغی و شیرینی کرمانشاهی نوش جانت و یاد سال64 رو با دوستان که روزهای خوشی در آن شهر داشتیم می کنم و راهی قصر شیرین می شوم و چه شیرین !؟ راننده مینی بوس حکایت خسرو و شیرین بیان می کند درست مثل راننده مینی بوسی که سال 64 ما را به کرمانشاه که آنوقتها باختران می خواندنش می برد و حکایت شیرین و فرهاد می گفت در کندن کوه بیستون !؟ براستی که مردمان عاشقی دارد این سرزمین ما و براستی عشق چقدر محترم است نزد ایرانیان و پیر و جوان چه ارجی به عشق می نهند و نسل در نسل حکایت شده عشقهای اسطوره ای ما و حال من نیز عاشقم !؟ عاشق ایران میهنم و چه ستمها در راه معشوق می بینم و بی پروا به سوی دشمن می روم و بیش از آنکه از دشمن بهراسم از دوستان و از هم میهنان در بیم و عذابم !؟ چرا که درک مقوله عشق و دلدادگی که آسان نیست و کس را نیز یارای درک آن نمی باشد و چه ناروا ستم می کنند بی آنکه واقف به امور باشند و پند از حکایت خضر و موسی نمی گیرند و البته حکایت دنیا حکایت قصه و افسانه های دور و دراز تاریخ نیست و این هم قابل درک است و پس باید واقع بین بود .

پاتاق رد می کنم و تنگه چارزبر که مرصاد نام گرفته است و اخم در هم می کشم به یاد بهترین فرزندان میهن که خونشان به ناروا خاک میهن آلوده ساخت و حرمت ایرانی شکست و چه تلخ است کشته شدن ایرانی بدست ایرانی و این اهریمن میهن که چه با ما نمی کند !؟ در نظر و نگاه من پاسدار و مجاهد هر دو به سان ایرانی بودن محترم بوده و هست و دشمن را آن می دانم که این دو عنصر رو در روی هم قرار داد و درک و فهم بوجود نیاورد که می شود در این میهن وسیع برای همه اندیشه ها جا داشت و تحمل نمود همدیگر را و حقوق را به تساوی پاسداشت و دریغا که نشد و چه ستمی رفت بر ایران ما و فرزندانش و چه با قساوت مثله کردند آرزومندان رهایی مهین را آنانی که به خیالشان پاسدار میهن بودند و چه تلخ است کنار آمدن با این حقایق تلخ !؟

سر پل ذهاب و کرند و اسلام آباد پشت سر می گذارم و به قصر شیرین می رسم شهر دارد نوسازی می شود و این برایم خوشآیند است چه که عاشق آبادانی میهنم هستم حال به دست هر کس باشد برایم فرق نمی کند دیدن بناهای نو و تازه به روحم آرامش می بخشد انگار که ذوق می کنم خانه ام آباد شده است . بعد از شهر است به نزدیکی خروجی شهر از دکه ای نوشابه و کیکی می خرم و کیک کهنه است و دیدن تریلی ها و کامیونهای بزرگ نظرم را جلب می کند !؟ آیا مبادله تجاری با عراق برقرار است !؟

هوا برخلاف کردستان اینجا سرد نیست و آسمان آفتابی است و از برف خبری نیست و اورکت کره ای گرمم می کند سمت گیری و جهت یابی می کنم تا بسوی نقطه مرزی صفر حرکت کنم و مجبورم در موازات جاده و دور از آن و بی راهه راه پیمایم و برای همین هم گاها مجبورم به گذر از نهرهای پر آب و در مسیری مجبور به قطع جاده و قرار گرفتن در سمت بالای جاده هستم و بازگشت گله ای به شامگاه یاورم هست جهت استتار !؟ به سینه بلندیها و تپه ها در حرکتم و دورا دور وانت تویوتایی در جاده می ایستد و از من بسیار دور است و احتمالا متوجه من شده اند ولی بعد از اندک زمانی حرکت می کنند و شاید بخیالشان از نیروهای هستم که پیاده به سوی پایگاهی در حرکتم و بی خیالم می شوند !؟ غروب نزدیک است و من بی صبرانه منتظرم تا که سیاهی فرا رسد و بی خوف به راه خویش ادامه دهم و با محاسبه من باید بعد نیمه شب به عراق برسم !؟ از تپه ها بالا می روم و سو سوی چراغهای پایگاههای مرزی میهن را می بینم که توأما حسی از آرامش دارم و بیم چرا که خود نیز فدایی میهن و مردم کشورم هستم و اینکه ایران حراست شود آسوده خیالم می سازد . حال دیگر شب از راه رسیده است و من بر بلندای تپه ای ایستاده ام که خاک میهنم معطر است و بوی چمنزار و علفهای بهاری روحم تازه می کند و من چه غمگینم در دل کندن از آب و خاکم انگار که تا چندی قبل عراق نیز بخشی از میهنم نبوده است !؟ ولی براستی که چگونه به جغرافیای سیاسی روز مقید شده ایم !؟ و خود به همین حریم بند کرده ایم وابسته و دلداده !؟ صدایی که حکایت از نزدیک شدن دو نفر دارد به خودم می آوردم آری دو سرباز میهن در حال بالا آمدن از تپه هستند تا که احتمالا دیدبانی کنند و کشیک شب بر بالای تپه باشند تا آنها بالا برسند من از سوی دیگر سرازیر شده و در پهنای دشت بین علفهای بلند گم می شوم و دیگر اثری از من نیز نیست و مطمئن آنان نیز چیزی حس نکرده اند !؟ آخ چه مرزبانان هوشیاری داریم و چه حراستی از مرزهای کیان ملیمان به عمل می آید !؟

بلندی بعد بلندی و تپه و طل بعد از هم پشت سر می گذارم و حال آسمان صاف است و آرام !؟ و مهتاب می تابد و دشت روشن می سازد و مرا با سایه ای بلند به سینه تپه ها نشان می کند و من چه نگران این قرص کامل ماه هستم !؟

گامهایم را تند می کنم و مرغزارهای خیس و مرطوب را می پیمایم و سعیم بر این است که از کمر تپه ها حرکت کنم و هر از گاهی پرواز ناگهانی کبکها با آن صدای چلچله پر زدنهایشان هراسانم می کند گذشته از صدای خوفناک در آن شب و دشت تنهایی !؟ چه بسا این پر کشیدنها به آسمان اگر پایگاهی در حوالی باشد را متوجه حضور غریبه ای کند !؟ در سینه تپه ها باران مین های ضد تانک را شسته و پایین آورده است و دیدن آنها هشداری است که دارم به نقطه صفر مرزی نزدیک می شوم و بدتر اینکه منطقه مین گذاری است و با خود می گویم خب اینها ضد تانگ است و ضد نفربر نه ضد نفر و اگر هم یه وقت پام رفت رو این مین ها چه بسا آنقدر فشار نیاید که چاشنی عمل کند !؟ انواع مین ها حواسم را پرت کرده است و از سوی دیگر مهتاب کماکان می تاب و سایه من ممتد است به سینه تپه ها !؟ غرق خیالاتم و پا رو دشت همواری گذارده ام و به راه خویش ادامه می دهم و هر از گاهی به پشت سر خویش می نگرم و نگران مهتاب و در آسمان سراغ ابری می جویم تا که قرص ماه بپوشاند و شب تیره سازد تا من به سلامت سوی دشمن شتابم !!؟ غرق در این خیالات و از هول مهتاب یک لحظه به خود می آیم و وحشت سراپا وجودم را فرا می گیرد و در جا خشکم می زند !؟ نمی توانم قدم از قدم پیش بردارم و در حالی که پای راستم جلوست و پنجه پام روی زمین توان پایین آوردن پاشنه پام رو زمین را ندارم همه بدنم خیس عرق شده و احساس می کنم عرق سردی از مهره های نخاع سر می خورد . آری بی آنکه متوجه باشم در میدان مین گرفتار شده ام و تا جایی که می توانم ببینم مین کاشته شده و آن هم مین های ضد نفر !؟ انگار موزه ای از مین هاست اینجا و کلکسیونی از انواع مین های ضد نفر ، تلویزیونی با شاخکها و سیمهای اتصالی و مین های جهنده و مین های سوسکی که بغل بوته ها انگار به من چشم غره می روند با آن شاخکها و تارهای سیمی که به اینور و آنور کشیده و وصل کرده اند و مین های واکسی و گوجه ای و حال من وحشتم از این هست که از این همه مین های پراکنده و خصوصا گوجه ای که با رنگهای شیری تیره و کرم اطرافم به وفور دیده می شود نکند یکی هم جایی هست که حالا من باید پاشنه ام بر آن گذارم به گونه ای از زیر پنجه پام خیالم راحت هست که اگر رفته بود رو مین من با پایین رفتن پا و یا فرو رفتن سر مین برای عمل چاشنی متوجه می شدم پس حالا باید نگران پاشنه پام باشم !؟ من که در آغاز این سفر خود برای در آغوش گرفتن مرگ آماده کرده بودم و بیمی از آن به دل راه نداشتم حال در وهم قطع عضو عرق سرد بر تنم نشسته بود !؟ لحظه ای تصور اینکه هر آن غرش مهیب انفجار مین خواهم شنید و بعد هم چشم بگشایم و خود روی تخت بیمارستان با نقص عضوی از اعضای بدن ببینم آزار دهنده بود !؟ حال اگر بیایند و بجویندم وگر نه که لاشه ای خواهم بود برای پرندگان و جانورانی در آن دشت ، تصوری که سابق بر آن به خیالش نبودم

با احتیاط تمام خم می شوم و با دستم اطراف پای راستم که جلو بود وارسی می کنم زیر پنجه پا و کف زمینی که باید پاشنه پا روی آن بگذارم اثری از مین نیست . در حالی که پاشنه پا روی زمین می نهم و آسوده خاطر در همان حال خمیده به پشت نظری می اندازم آسمان صاف است و آرام و مهتاب چه زیباست و قرص کامل ماه چقدر درشت و بر بالای تپه نور افشانی می کند و انگار با لبخندی ملیح مرا می پاید !؟ به نقش خندان ماه و لبخند مهربان مهتاب چهره گرفته ام باز می شود و تبسمی بر لبم نقش می بندد و آخ نیمه شعبان است و میلاد منجی عالم در باور ما شیعیان !؟

مهتابی که تا لحظاتی پیش مایه بیم و هراسم بود و نگرانی و خوف ، حال شده بود مایه امید و با نور افشانی خود در آن میدان مین های اهریمنی راهنماییم می کرد و انگار که حالا چهره آن مین های هیولا وار در هم ریخته بود . در حالی که بصورت خمیده با دستی دراز کرده به جلو به گونه ای که پشت دستم اگر به سیمی از مین های سوسکی و یا تلویزیونی که دارای سیمهای بلندی بودند با فاصله کوتاه از زمین تا که پا با برخورد به آنها و کشیده شدن سیم چاشنی عمل کند اگر لمس کردم بتوانم بی خطر آنها را رد کنم که بارها این اتفاق افتاد و نور ماه با لبخند خود مین ها را نشانم می داد و با تابش و نور افشانی خود مین های گوجه ای که از زمین سر بیرون کشیده بودن و یا مین های جهنده کمین کرده بیخ بوته ای را مشخص می نمود و یا بشکه ها و تله های انفجاری همه زیر آن نور عیان بود و سیم های خار دار ، به لطف میلاد مهدی موعود و قرص ماه نیمه شعبان من به سلامت سوی دشمن رفتم !!؟

در حالی از بستر رودخانه ای خشک با کفی شنی و قلوه سنگهای شسته شده به آب رد شدم که بوی آزار دهنده جلگه و لجن متوجه حضورم در خاک عراق نمود . آری حقا که با این بوی آزار دهند و ناخوشایند از دروازه جهنم گذر کردم تا که سالهای کابوسی پیش گیرم که البته حاصل هجرت و سفر مبارک بود و آن هدیه ما به میهن و ملت نهضت نجات ملی ایران اندیشه ای که برای تعالی ایران و ایرانیان است . حال با خیال راحت به جاده در آمدم و اسفالت کف جاده لمس کردم آری متفاوت از اسفالت راههای ماست درست است در عراق هستم !؟ حالا باید در امتداد جاده حرکت کنم و با دیدن علامتی جاده ای و یا تابلویی با نوشتاری عربی خیالی بیش آسوده سازم و همین هم می شود و حالا روی جاده راه خود می کشم و می روم رو بسوی تقدیری که خود رقم زده ام !؟ منتظرم که در طول جاده پایگاهی ببینم و یا گشتی که دستگیرم سازد و بازداشتم کند !؟ در حالی که کلاه اورکت خویش سرم کشیده و می روم صدایی به خود می آوردم برگشته و می بینم سربازی عراقی در کنار بیغوله ای ایستاده و چیزی می پرسد می روم طرفش با عربی نچندان مسلط آن زمان برخلاف حالا که از عربها بهتر حرف می زنم !!؟ شما جدی نگیر !!؟ چیزی بهش می گویم که سریع گلنگدن کلاشینکوف خودش را می کشد و دوستانش از بیغوله بیرون می آیند و باقی ماجرا که دیگر خارج از حوصله این نوشته است . !!؟

رسول عباسی

شنبه بیست و ششم مرداد ماه سال 1387 برابر با چهاردهم شعبان 1429 مطابق با شانزدهم آگوست 2008

نوشته ای به مناسبت نیمه شعبان