آگاهى بخشيدن و شفافيت باور ماست www.Nejaat.info                            www.Nejat.9online.fr                          www.Rasuol.com                            www.Nehzat.info                  www.Nehzat.9online.fr

 

 

 

شبح شوم و پلید خیانت به کشور از دامن ایرانیان به دور باد

 

 

مطالب نانوشته بسیار دارم و ذهنم هنوز مشغول است و خودم هم گرفتار، گرفتار به غربت و روز مشغولیها ولی آنچه مسلم است غافل از امور میهن نیستم و حداقل روزانه ساعتها صرف مطالعه و بررسی اوضاع و احوال کشورم صرف می شود و البته پیگیر اخبارم که عموما ناخوشایند است و نگران کننده

چندی قبل نامه به نخبه گان و خبرگان سیاسی میهنم را شروع کرده ام برای اندیشیدن به فردای میهن و یافتن راه و چاره برای مقابله با استبداد اندیشی و رهایی از چرخه بطالت و بلاهت که بعد از قیام مشروطه هنوز گریبانگیر ملت و میهن ماست و هنوز از کشورما نیرو هدر می دهد و توانمان هذر می رود و بهایی بی جهت و بی خود می پردازیم و به آزادی نمی رسیم و از رشد و پیشرفت و ترقی و به همان نسبت از رفاه باز می مانیم که باید چاره ای کرد که نقطه پایانی باشد برای تغییر و براندازی تا به ثبات برسیم و اصلاح امور عقلانی پیش ببریم و تحولات سیاسی میهنمان عقلانی شود و ممکن و بی هزینه ، به روزی برسیم که زندانی سیاسی نداشته باشیم و تبعیدی و مهاجر سیاسی به تاریخ سپرده شود و مخالف و دگراندیش محترم باشد و قدر بیند نه آنکه تحقیر شود.  باید همگان به این درک برسند که امور ملت در عدم نظارت منتقد به فلاکت می رسد و عدالت کیمیا میشود و قدرتمند فاسد محترم

نامه ام در مقدمه آغاز مطلب مانده بود که نامه آقای کروبی به ملت با تمام احترام به ایشان متعجبم ساخت به فکر شدم  بعد از قریب به بیست سال نامه ای به ایشان بنویسم و یاد آور شوم  اگر بخاطرشان باشد ایشان رییس مجلس سوم بودند و دوستانشان در مجلس طرح تغییر شرایط نمایندگی تدارک دیده  و از جمله اصلاحشان در شروط ثبت نام برای کاندیداهای مجلس ، اصلاحیه به بند داشتن سواد خواندن و نوشتن به داشتن مدرک کارشناسی و یا معادل بود که من در نامه ی اعتراضیه خود این اصلاح را محدود کردن حق انتخاب مردم می دانستم حال درست یا غلط بماند غرض یاد آوری نامه نخستم به ایشان بود آنهم در شرایطی که بعد از مرگ آقای خمینی ایشان از نمایندگی مجلس به ریاست مجلس رسیده بود و آقای خامنه ای از ریاست جمهوری به رهبری و آقای رفسنجانی از ریاست مجلس به ریاست جمهوری بی رقیب ارتقا یافته و کلی جماعت از مرگ آقا بهره مند شده بودند!؟ اینجانب هم نوجوانی که در آرزوی روزهای خوش برای ملت و میهنم بودم برای بهای آرزوی خویش زندانهای حضرت امام ؟! آقای کروبی را تجربه کرده حال با مرگ حضرت امام آقای کروبی ، به آغاز جوانی تصور ممکن برای اصلاح امور هر از گاهی ذهنم را به خود مشغول می ساخت که خب آرزو بر جوانان عیب نیست ؟! دریغا که باید پیر راه بود و دید و چشید که اصلاح در اموری که به بنیاد غلط است ممکن نیست

مشکل جامعه ما به فرد و شخص نیست به اندیشه غلط استبدادی و قدسی کردن مفهوم استبداد با الفاظی چون ولایت و وصل آن به موهومات و نهایت به خدا و شاه و سلطنت به سنت و فرهنگ و تاریخ و فره ایزدی و موهبت الهی و غیره است

به هر روی قصدم از نگارش نامه دوم به آقای کروبی بعد گذشت قریب به بیست سال،  دل مشغولی من از ذهنیت غافل ایشان در این عصر ارتباطات و عصر آگاهی بود که چگونه می شود فردی مثل ایشان خود را به نادانی در امور دهه نخست انقلاب بزند و به راحتی از کنار فجایع آن دهه که در زعامت و رهبری مقتتدای ایشان حضرت امام بعمل آمده بگذرد و با چشم پوشی مدعی کهریزک و زندانهایی شود که انگار از همین سال قبل در ایران مصیبت زده ما سر برآورده و اصلا و اساسا مسبوق به سابقه نیست !؟ انگار این شریک و سهامدار دیروز حاکمیت از جنایات سی ساله رژیم بی خبر است!؟ نامه را با یاد آوری نامه نخست و یاد زندانهای آن دوره آغاز می کردم و اینکه سیزده ماه دوری از نور آفتاب اینجانب به دوره حضرت امام ایشان چگونه بود و رفتار با خانوادههای زندانیان سیاسی به چه شکل

 و چه بر سر دوستانمان آمد و موضوع کاسه تولت و این حرفها تازگی ندارد و ستم در حق فعالان سیاسی بحث امروز نیست. اگر امروز داد و فغان شما در آمده به تازگی جنایتکاری رژیم و داغ و درفش و شکنجه مربوط نیست بلکه موضوع به هم خوردن مسئله شراکت در قدرت و به  سهامداری شما بر می گردد که امید است از رهگذر این دعوا و مرافعه شما کلاهی هم گیر ملت ما بیاید و روزنه ای از آزادی و دمکراسی و رعایت حقوق بشر به روی مردم ایران گشوده شود.

از این مقدمه طولانی و کبرا و صغرا که بگذریم!؟ آنچه امروز دلم به درد آورد و ذهنم به خود مشغول ساخت اعلام دستگیری عوامل اصلی ترور مرحوم علیمحمدی استاد فیزیک دانشگاه تهران بود  و دیدن تصاویر و اعترافات عامل ترور آن شهید. تروریست ایرانی بود!؟ فارسی حرف می زد !؟ بدون لهجه! درست می دیدم او اعتراف می کرد که مزدور است!؟ مزدور اسراییل

آری آن جوان ایرانی است با نامی ایرانی و فامیلی ایرانی!؟ هرچند تلاش کردم ببینم این فامیلی را در کدام ناحیه ایران می شود سراغ یافت که موفق نبودم در هیچ مرکز استانی در شهرهای مرکزی به فامیلی جمالی فش !؟ بر نخوردم تا دلت بخواد فامیلی جمالی داریم از جمله تو خود زنجان ما که تهران هم الی ماشالله و البته بسیاری از شهرهای دیگر ولی دریغ از یک جمالی فش!؟ خوب شاید رعایت مسایل قومی و فامیلی کرده اند!؟ یعنی نیروهای اطلاعاتی و امنیتی رژیم را این همه درایت!!؟ ( این نوشته مصادف بود با همان روزی که از این جوان اعتراف تلویزیونی پخش شد که بعد از چند روز معلوم گشت نام فامیلی ایشان جمال فشی بوده که از قرار در سپاه خدمت کرده و بسیجی هم بوده و عضو تیم ملی کینگ بوکس و ساکن محله تهران پاس و عجیب است هر چه خائن به میهن و ملت سابقه عضویت در سپاه دارد!؟ )

براستی ما ایرانیان را چه می شود!؟ چه بر سر ما آمده چه بر سر ملت و میهن ما آمده؟

چگونه یک ایرانی راضی به قتل یک ایرانی می شود با هر توجیهی که می خواهد باشد آنهم به توصیه بیگانه !؟

این همه گسست ملی برای چیست؟ این همه تفرقه و جدایی و کین و نفرت از کجا ناشی می شود که جوانی علیه منافع ملی و میهنی خود دست به دامن بیگانه گردیده و آلت دست بیگانه برای کشتن یک هم میهن می شود که گناهش فقط تلاش علمی برای رشد و پیشرفت کشورش است.

بیگانه را بنا بر نابخردی حاکمیت سیاسی میهنمان هراس به دل افتاده است که حال بهای این هراس پوچ را باید مردم ما و آینده کشور ما و جامعه دانشگاهی میهنمان و در خط اصلی یک خانواده بی گناه بپردازد. خانوادههای علیمحمدی و شهریاری و بسیاری دیگر، براستی چرا؟

این چه بلایی است که بر میهن ما نازل شده است یکی خود را کرد می نامد در حالی که اصالت کرد به ایرانی بودن این قوم است و چه تجربه های شیرینی از این قوم ایرانی به خاطر دارم در زندانهای عراق که ایرانی تر از هر ایرانی بودند و مدافع ایران و ایرانی و پشتیبانی مطمئن برای ما و متاسفانه امروز دستهایی در کار است که بین اقوام ایرانی جدایی و انشقاق بوجود آورد در نواحی شرقی در سیستان و بلوچستان که عده ای بی خرد مفلوک آلت دست مرتجعترین رژیم منطقه و منفورترین اندیشه مذهبی و سیاسی می شوند و دست به چه جنایتها که نمی زنند و البته بازنده این بازی کثیف ما ایرانیها هستیم !؟ آنکه می کشد به جنایت و آنکه قصاص می کند و انتقام می گیرد هر دو طرف ایرانی هستند!؟ انگار نه انگار که فردوسی به تاریخ بوده است و رستمی که یلی بوده به سیستان !؟  این است عمق فاجعه که تکان دهنده است. این سوی در آذربایجان هم بدین منوال عده ای نادان مغرور تحریک شده بی هیچ مبنای فکری و عقلی و منطقی ادعاهای پوچ به سر و فریب خورده بیگانه!؟ براستی منشا این همه گسست ملی در چیست و عامل آن کیست؟ چه سیاستهای غلطی عامل این گمراهی شده است؟ بحث حق و حقوق قومی به جای خود و بحث عام حقوق بشر هم که در همه ایران نقض می شود و مطالبه عمومی ملت ایران است. به باور من علت همه این مشکلات و نابسامانیهای فکری و فرهنگی به سیاستهای غلط رژیم آخوندی طی سی سال گذشته بر می گردد برخورد تبعیض آمیز با فرهنگ اقوام و سلطه بر آنها و برخورد تحقیر آمیز مذهبی از جمله علل گسست در مسئله ملی و میهنی است و عدم توجه به امور ملی و سیر سیاستمداران رژیم در عوالم پوچی که هیچ ربطی به مسایل ملی و میهنی ما ندارد که نتیجه رفتارهای غلط سیاستمداران رژیم آخوندی و اندیشه های غلط آنها عاملی شده است در مسئله ایران هراسی و منجر به ارایه تصویری مغشوش و نابجا در افکار عمومی جهان از ملت و میهن ما که بستر برخوردهای ناروا با کشور و مردم ما در عرصه بین المللی را توجیه می سازد و در فضای داخلی میهن مان هم انزجار از رفتارهای غلط رژیم و ناهمگون بودن این رژیم با واقعیتهای ملموس دنیای امروز موجبات بی انگیزه شدن جوانان در میهن پرستی را فراهم ساخته و عدم درک درست منافع را باعث می شود. به گونه ای که امروز جوانان مخالف رژیم مرز منافع رژیم و کشور و ملت را گم می کنند و یا با هم مترادف می گیرند در حالی که آنچه ماندگار است ملت و میهن است و آنچه قابل تغییر و عدم پایا حاکمیتهای سیاسی

متاسفانه رفتارهای بغایت غلط فرهنگی سیاسی رژیم عاملی شده است در کم سو شدن درک عمومی از منافع ملی، نمی خواهم بگویم عرق ملی و یا میهن پرستی !؟ ولی باید از این خواب غفلت که بسیار گران است جست و بیداری پیشه کرد چرا که رژیم دیر یا زود رفتنی است و ما باید دل مشغول فردای میهنمان باشیم. فردایی که باید ایران را بسازیم تا جایگاه شایسته خود را در جهان امروز بازیاید و به شأن منزلت در خور خود در منطقه و جهان برسد که رسیدن به این مهم نیاز به همدلی ملی و وحدت و همبستگی ملی دارد. این مهم محقق نمی شود مگر اینکه ایرانی در جای جای ایران احساس کرامت کند تا به میهن خود عشق بورزد تا پاسدار مصالح و منافع کشور شود. باید ایرانی، میهن خود را خانه خود بداند و ایرانیان را خانواده خود بپندارد. در اینصورت است که به باورم کسی به میهن خود خیانت نمی ورزد و کشور و ملت خویش به بیگانه نمی فروشد که گر چنین کرد به هر علتی آنگاه منفور و ملعون در پیشگاه مردم می شود و ننگین نامی به تاریخ

در این بازی پلید اخیر بازنده اصلی میهن و ملت ماست نه بیگانه !؟

آنکه کشته شده است از خانواده ملی ماست، آن شهید عضوی از ملت ماست او ایرانی است و خانواده او ایرانی و داغدار و بی گناه و آنکه قاتل است و فریب خورده بیگانه!؟ او نیز ایرانی است و از خانواده ملت ما، که گر به قصاص کشته شود باز یک ایرانی و عضوی از خانواده ملی ما کشته می شود و خانواده ای از اعضای خانواده ملی ما بیگناه داغدار خواهند شد!؟

اینجا بیگانه آسیب ندیده آنکه آسیب دیده و می بیند ایران ماست !؟ ایرانیان!؟ هموطنان من ، عزیزان من ، برادران و خواهران من اندکی تامل و تعقل پیشه کنیم

نباید روح و روان پیکر ملی و میهنی ما آلوده به عدم اعتماد گردد و بدتر اینکه به بدترین صفت جامعه بشری یعنی خیانت و جنایت متهم شود. باید با تمام توان شبح شوم و پلید خیانت به کشور را دیوی اهریمنی در اذهان ترسیم و هیچ قبحی بدتر از این هیولا در ذهن ایرانی نباشد به همان گونه که نزد دیگر ملل چنین است. در هیچ کشوری و نزد هیچ ملتی خیانت به کشور و ملت موضوعی قابل اغماض و قابل بخشش نیست و منفورترین اشخاص کسانی هستند که به ملت و کشور خود برای منافع بیگانه خیانت می ورزند.

در اینکه رژیم آخوندی میهن ما را در معرض دشمنی جهانی قرار داده هیچ شکی نیست و از این روی هم ملت به مبارزه با این رژیم برخاسته است و بهای مبارزه با این رژیم ضد میهنی را نیز با جانفشانیها می پردازد که در این مسیر فرزندان غیور ملت طی سی سال گذشته با رفتن به زندانها و شکنجه شدنها و هجرت و آوارگی به انحاء مختلف بهای مبارزه با این رژیم را پرداخته اند و  مسیر پیروزی بر علیه حاکمیت غدار سیاسی میهنمان هم در این مسیر روشن و شفاف مبارزه است و بس .

 منافع مشترک جامعه جهانی در مبارزه ملت ایران با حاکمیت سیاسی ،  برای تحقق دمکراسی و رسیدن به رعایت حقوق بشر در آینده ایران که امنیت و صلح جهانی و منطقه ای را به ارمغان خواهد آورد هیچگاه مستمسک و توجیه ای برای همراهی با بیگانگان نیست و نخواهد بود. هر کشوری مصالح و منافع خود را دارد و منافع خود را مقدم می شمارد. از این روی دوستی ملت ایران با جامعه بین الملل در آینده بجای خود محترم ، ولی منافع ملی و میهنی ما هم محترم و مقدم است که باید مورد احترام دیگران باشد. از آن جمله است حق ملت ما در توسعه علمی و فن آوری روز جهانی و سهیم بودن در پیشرفت و ترقی و تاثیر گذاری سیاسی در عرصه بین المللی و البته سهیم شدن در اقتصاد جهانی و بهره مندی از رفاهی که شایسته ملت و میهن ماست.

نباید فراموش ساخت که ما برای رسیدن به ایرانی آزاد و آباد مبارزه می کنیم و ساختن ایرانی آزاد و آباد که متضمن صلح و امنیت در منطقه و جهان است و در بر گیرنده منافع جمعی و جهانی ، الزاماتی دارد که دیگران باید ملتزم به آن باشند که ضمن به رسمیت شاختن حق و حقوق ملی و میهنی ایرانیان باید به منافع ایران احترام بگذارند و نباید فراموش سازند که رژیم سیاسی حاکم ، رفتنی است و آنچه می ماند ایران و ملت ایران و عملکردهایی است که به تاریخ ثبت می شود و در خاطر ایرانیان برای همیشه می ماند.

رسول عباسی

جمعه یکم بهمن سال 1389 اتاوا، کانادا