.gif)
|
امروز براندازي ؛ فردا رفراندم
بيست و يکم بهمن ماه سال 1382
در اصل چهاردهم از اساسنامه نهضت نجات ملي ايران آمده است که باور به اصلاح قانون اساسي داريم آنهم بواسطه مجلس موسسان منتخب مردم و بعد از اينکه قانون اساسي اصلاح و يا اساسا از نو تدوين شد به همه پرسي و رفراندوم گذاشته مي شود تا به تصويب مردم نيز برسد و در اصل دوم از اساسنامه نهضت نيز به صراحت آمده است که ما با نظام مطلقه که بر آمده از اراده ملي نيست مخالفيم و در هر شرايطي با چنين نظامي مبارزه مي کنيم تا حاکميت ملي و مردمي را محقق سازيم و براي استقرار مردمسالاري و جمهوري تام تلاش مي ورزيم در اين اصل اشاره شده است که رژيمهاي مطلقه پاسخگو نيستند و آنچه به رژيم ديني حاکم بر کشورمان بر مي گردد يک رژيم مافيايي و صنفي بيش نيست که با هيچ يک از قواعد موجود و تعريف شده نيز مطابقت نمي کند . بهتر است اشاره اي هم به اصل جمهوريت در اساسنامه نهضت داشته باشم ؛ اصل بيست و ششم است که مي گويد ما براي برپايي اراده مردم همان جمهور مبارزه مي کنيم و مبارزه هم خواهيم کرد ولي آنچه اينجا ضرورت دارد که مورد اشاره و تاکيد باشد ما با رژيم ولايت مطلقه براي اجراي انتخابات آزاد و يا برپايي رفراندوم مبارزه نمي کنيم چون اين مسئله در دايره رژيم آخوندي امري غير ممکن است و حاکميت آخوندي هيچگاه در قالب امروز امکان استحاله شدن و توانايي پذيرش راي مردم را ندارد و براي همين هم هست که ما مبارزه مي کنيم و تاکيد کرده ايم که آخوند بايد برود . ملت ايران نمي تواند بيش از اين در عصر نوين پذيراي حاکميت ارتجاعي و مطلقه باشد که اين ملت را از حداقلترين حقوق محروم مي سازد و رفتار آخوندهاي حاکم در انتخابات مجلس هفتم نيز به روشني حکايت از اين مفهوم دارد که اين رژيم بسته و صنفي تاب تحمل دگر انديشان درون حاکميت را ندارد و راضي به تقسيم قدرت با طيف همگرا و همسنگر خود نيست و در حالي که جامعه را به چند گروه و طبقه در حقوق شهروندي تقسيم کرده است و روز به روز حلقه نيروهاي خودي حلقه به گوش را تنگ تر و تنگ تر مي سازد ؛ از چنين رژيمي هيچگاه نمي توان انتظار انعطاف و تسامح را در باب قدرت سياسي داشت و به همين دليل نيز شعار رفراندوم با بقاي اين رژيم يک شعار پوچ و بي محتوا هست . هر چند رژيمهاي خودکامه در نماي خود با همديگر متفاوت باشند ولي با تمام اختلاف در صورت و ظاهر حاکميتهاي استبداي ، اين رژيمها در ماهيت خود هم سان هستند و بهتر است اشاره اي به رژيمهاي طالبان و صدام داشته باشيم که اتفاقا هم در منطقه با ما همسايه بودند و هم با رژيم آخوندي تقارن زماني داشتند . در اين رژيمها نيز اصلاح و تحول غير ممکن بود مگر براندازي گره از کار و مشکل مردم و ستمي که بر آنها مي رفت گشود و پس از سرنگوني اين رژيمهاي مطلقه و استبدادي بود که نمايندگان مردم حال به هر نحو و شکلي دور هم جمع شده اند و قانوني تازه وضع کرده اند تا به رفراندوم گذارند اين عيني ترين تجربه براي مبارزان و ملت ايران است و حوادث اخير هم اتمام حجت براي همه بود تا تکليف خود را با اين حاکميت ديکتاتوري آخوندي بدانند و البته اين وقايع اثر مثبتش آن بود که جبهه بندي نيروهاي مردمي را از نيروهاي استبداي به شفافيت تمام تفکيک نمود و در اين شفافيت مشروعيت دروغين حاکميت جهل و جنايت آخوندي بيش از پيش بر همگان روشن شد که غير مردمي است و هر چه در گذشته بوده است ترفند و دروغي بيش نبوده و براي همين هم يکبار ديگر تکرار مي کنيم تا آخوند هست مبارزه بايد کرد . لذا امروز مبارزه مي کنيم تا اين رژيم شرارت بار و جنايت پيشه را بر اندازيم تا فردا بدون کوچکترين مانعي در برابر مردمسالاران که براي احقاق حقوق ملت تلاش مي ورزند شرايط را براي رفراندوم فراهم سازيم . امروز مبارزه مي کنيم براي براندازي رژيم مطلقه ولايت فقيه و رژيم ديکتاتوري و صنفي و مافيايي آخوندي تا فردا شاهد ايراني آزاد و آباد گرديم .
رسول عباسي
http://www.nejaat.info/Archiv/Assas_Nameh.html